Pragnę podzielić się z Państwem swoimi spostrzeżeniami dotyczącymi wystaw psów.
 

Niedawno pisałem nowy komentarz a tu minął prawie rok i znów nadszedł czas podsumowań. Dla naszej hodowli byl to rok wyjątkowo udany.Na Wystawie Klubowej w Warszawie zostaliśmy uznzani za najlepszą hodowlę molosów w Polsce.Jest to tym większy sukces, iż konkurencja była wyjątkowo mocna a dogo canario nie jest jeszcze tak bardzo znaną rasą. Hodowle oceniało trzech niezależnych sedziów [w tym jeden z Hiszpanii] i trudno tu mówić o pomyłce. Sukces ten traktujemy jako docenienie naszej ponad 10-cio letniej pracy hodowlanej i potwierdzenie, że trzymanie się wytyczonego celu daje rezultaty. Nie krzyżowaliśmy swoich psów z innymi liniami ,,na oślep" i bylo to dobre posunięcie. Reszta tegorocznych osiągnięć jest w dziale- nowości. Dodam tylko, że psy z naszym przydomkiem wygrały prawie wszystkie wystawy na których startowały. Bo można wyhodować jednego psa dobrej jakości [ często przypadkowo ], ale kilka czy kilkanaście - to już nie przypadek. I jeszcze jedno - super, że canario w tym roku znajdowało się kilka razy na podium konkurując z powodzeniem z psami innych ras. To bardzo dobra promocja presa [dogo] canario. Tak jak kiedyś pisalem: nie zawsze - niestety-tytul świadczy o wartości psa. Najlepszym przykładem są wyniki ostatniej Wystawy Swiatowej w Bratysławie, czy przyznane niektórym psom championaty. Nasuwa mi się kilka dygresji, którymi podzielę się z Państwem... Jakimi kryteriami kierował się portugalski sędzia podczas oceniania na ,,światówce" dogo canario? Jak ma się np. pies, ktory dostal ocenę doskonalą i wygral klasę pośrednią do suk, ktore byly najlepsze w klasie championów? Czy to ta sama rasa? Sucze psy i samcze suki-to rzuca się w oczy. I jeszcze jedno pytanie, za sto punktow: ktora z suk, wygrywających swoją klasę miala mniej niż dwa braki w uzębieniu [jedna z nich nie ma pięciu zębow!!!] ? Po co w takiej sytuacji wzorzec rasy? I czy tytul Zwycięzcy Świata zdobyty na takiej wystawie jest coś wart? Trochę rozczarowalem się psami Hiszpanów- byly wystraszone z podkulonymi ogonami [dlatego wystawiają psy trzymając ich ogony w górze].

Gdzie ta słynna psychika canario - to z czego słynie ta rasa? Doskonale rozumiem, że do Bratysławy nie przyjechały obecnie najlepsze psy i hodowle - ich właściciele wiedzieli, że to strata czasu. Boli mnie, że część sędziów nie przywiązuje żadnej wagi do ruchu psa i kalekie[!] zwierzęta - często po niezbyt udanych operacjach kończyn- otrzymują wnioski na championaty i wygrywają wystawy zamiast być leczone. Przykład-proszę bardzo: Wystawa Międzynarodowa Kielce 2009. Proszę dotrzeć do filmików z wystawy-raczej strasznie niż śmiesznie. Wystawianie psów w takiej kondycji to pastwienie się nad zwierzętami przez ich włascicieli a przykre, że odbywa się to za przyzwoleniem niektórych sędziów...

Paweł Kasprzak

* * * * *

* * * * *

Minął kolejny rok i nadszedł czas podsumowań.

    Myślę, ze byl dla rasy nienajgorszy. Monografike wygrał w miarę poprawny pies, który jest zaprzeczeniem opinii, ze canario musi być mały, koślawy z beczkowatymi nogami przednimi, łękowatym grzbietem , wielkim, faflastym łbem, chwiejącym ruchem. Fakt, ze na Monografike juz od paru lat nie przyjeżdża większość  liczących się hodowców i trudno ocenić aktualny poziom psów. Samce były dużo lepsze od suk, których jakości z kolei jest lepsza na niejednej polskiej wystawie. Można było również przekonać się, ze bardzo często psy utytułowane nie zostawiają po sobie wartościowego potomstwa.

    Wydaje mi się, ze nie musimy się wstydzić polskich psów i nasze kompleksy, iż ''wszystko co zachodnie jest lepsze'' możemy spokojnie odrzucić. Cieszy, ze psy z polskimi przydomkami są bardzo często lepsze od tych importowanych z modnych hodowli hiszpańskich.

    Importowane psy- nawet championy, których wyzbywają się ich właściciele, nic po sobie jeszcze porządnego w Polsce nie zostawiły. Te najlepsze, które były do kupienia czy wypożyczenia , są w USA. Po prostu kwestia pieniędzy i wyczucia.

    Tak samo jest ze szczeniętami sprowadzanymi do Polski- większość to hodowlane ''odpady'' z brakami w uzębieniu, jasnymi oczami i mnóstwem innych wad, które pogłębiają się u psów wraz z ich rozwojem. Wiem, ze nic tak nie cieszy jak ''oryginał'' z obcym- najlepiej hiszpańskim, błękitnym rodowodem. A jeszcze jak zapłaci się za szczeniaka 1,5- 2 tys. Euro , to jego uroda od razu wzrasta i można podnieść swój prestiż wśród sympatyków rasy czy innych znajomych.

    Tak jak napisałem, poziom canario jest w Polsce niezły i trzeba uzbroić się w cierpliwość, aż nasze psy będę jeszcze bardziej cenione w świecie. Byle ich tylko nie krzyżowano z beorboelami czy innymi rasami w celu ''nieoficjalnego'' poprawienia rasy. Nie zastanawialiście  się Państwo, dlaczego tak często płowe czy żółte psy maja tyle cech bullmastiffów czy boerboeli ? Przypadek?

     W drugiej części mojego komentarza chciałbym napisać o najczęstszych wadach psów kanaryjskich, które często są pomijane celowo lub niezauważalne.

    Po pierwsze - braki w uzębieniu. Dopuszczalny jest brak jednego P1 ( ten najmniejszy ząbek za klem), reszta braków jest niedopuszczalna! Wiem, ze Hiszpanie maja z tym duży problem bo nieraz ojciec i matka maja komplet uzębienia , a dzieci - szczerbate. Genetyka - moi drodzy- genetyka, która jest bezlitosna i dzięki której wychodzą wady dziadków czy pradziadków.

    Presa canario to nazwa pierwotna psa chwytającego, łapiącego - a czym ma chwytać i bronić jak nie ma zębów? Łapami?

    Po drugie- - jasne oczy! Kolor oczu ma być ciemnoorzechowy do brunatnego, szczególnie u psów z ciemnym umaszczeniem. Jasne, żółte oko to wada!

    Po trzecie - krzywe przednie łapy i odstające łokcie. Łapy maja być proste ze zwarta stopa. To najlepiej zobrazują ryciny.

    Po czwarte - zbyt obwisłe fafle! To nie dogi niemieckie czy mastino neapolitano. Zbyt długi fafel przeszkadza psu podczas gryzienia, a to przecież pies bojowy. Ja wiem, ze długi fafel sprawia wrażenie głębszej kufy, Ale to nie tedy droga do poprawienie wyrazu gilowy.

    Po piąte - proporcjonalna długość kufy. Kufa zawsze krótsza od mózgoczaszki w stosunku 4:6 .Znów przewijają się dogi niemieckie, które maja długość kufy 1:1. Rysunki poniżej.

     To kilka najbardziej rzucających się w oczy wad, od których trzeba w hodowli uciekać- są jeszcze inne, ale o nich w najbliższym czasie.

     Trzeba trzymać kciuki za sędziów kynologicznych, którzy potrafią dostrzec te wady i nie boja się dać psu oceny dobrej czy dostatecznej, a nawet zdyskwalifikować. Szkoda ze jest ich tak mało i większość psów z wadami, dla świętego spokoju i większej frekwencji na wystawach otrzymuje ocenę doskonałą. I potem jedziemy na kolejna wystawę z naszym ''doskonałym'' psem, czyli prawie ideałem, a tu- niespodzianka! Okazuje się, że piesek ma krzywe łapki, brzydka głowę, nie ma ząbków albo biega koślawo. No i juz sami nie wiemy - kto ma racje? Dlatego trzeba kierować się zdrowym rozsądkiem, mieć trzeźwy stosunek to tego, co się ma i hoduje oraz pewien dystans do swoich osiągnięć, Warto również pogłębiać swoja kynologiczna wiedze sięgając do dobrych , wiarygodnych i fachowych źródeł

                                                                                                                                            P.K.